تبليغاتX
سئوگی هئچ زامان سونمه ین بیر آلوودور

این بار آفتاب

از سر نی

 نیزه ها

 طلوع می کند

آن هنگام که

 مرگ من سایه ی من شد

 خورشید دونیمه شد

و

عشق دو نیمه شد

 باد

 گیسوان بالغ دخترانت راآشفت

فریاد های تلخ تیغ

 در گلویت به سکوت نشستند

این پیکر بی جان 

  دست های بریده

آه... ماه با عشق در غریبان

از چشمهایت

 لبخند می نوشید

 اینجا

 قرن هاست

فرات تصویر تو را بر لب

      آیه

               آیه

              بریده ....           

                      بریده...

 بالا می آورد

و به خود می پیچد

 از درد نبودنت 

 قرآن به سر می گیرد

این کلمات...    این نی زه...

 می گوید ...

 حقیقت خون بهای من است

تقدیم الیرم اویاق ادلی سایین دوستوما

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم دی 1386ساعت 7:19  توسط گونش | 

 

اوره ک

بیر دورد دووار

  بویاسیز پوسقو

دوداقی گولوش گئییم لی

 سوزلری گرایلی

 

                             .......>   latince burada oxuyun


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 11:55  توسط گونش | 
 

آیریلیق ...

 

و...

 زامان

 قاطار کیمی ایچین

چکه  -  چكه

 سن سیز لیک ده ن چکیر

 هارداسان؟!

                               .........>   latince burada oxuyun  


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 7:9  توسط گونش | 
 نمی خواهمت

 ای مرگ نا بهنگام

 ای واپسین چهره

نمی خواهمت

چرا که سکوتت آواز تلخیست

بر گوش های زمین

 وزمین از نگرانی گریه

در سکوت ...

به آسمان پیوند می خورد

بی هیچ تعلقی

 بایادم گره خورده است اندوهم

وبادههای مجرد عبوس

 نفسهای باکره ام را

 به میهمانی تلخ

کوچه های لاغر اندام گرگرفته از عشق

 می برد

 من حرف هایم کز کرده در گلو

 وپشت پلک هایم

 چشمهایم 

 خواهران خاموش باران

می ترسم

می ترسم

 دلم غبار بی کسی بگیرد

اما اینک

 دلم به اندازه ی یقینم تابان است 

۸۰ نظر

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 6:46  توسط گونش | 

 

باغیشلامنی گولوم

گونشیم

کؤلگه لیک پاییم

سئوینج باشیمی قاتارکن

 اوره گییمه

 سنه سیغانمیرام

........ >     latince burada oxuyun  


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم دی 1386ساعت 7:18  توسط گونش | 

چگونه تاب آرم

چگونه ؟

باضجه های زنجیری تن ها

 با طعم تلخ نبودنت 

 چگونه؟

 چرخ چرخ می خورم

 من تو را از گر یه هایت می شناسم

از نگاه های سخت سوگوار

 و

رم کرده

 آن هنگام

که شب سر شکستن من داشت

فاجعه ها سر ریز سدند

  وتو نیامدی...

 ما قناعت کردیم به هزاران حرف نا گفته

 پنجره های روشن

با

 ران

های

له شده تاب اوردیم

 وفهمیدیم

 که این جاده چه راه دوری می رود

سطر به سطر

 دوره کردیم آغاز را

آغاز زیستن در خاک را

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم دی 1386ساعت 6:55  توسط گونش | 

  

باخیرام

سون سوز پنجره لر د ه ن

باخیرام

سنه

اوزاق لار دان

یئر ده ن  گویه

گوی ده ن یئره

 آخیرام


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم دی 1386ساعت 5:53  توسط گونش | 

ای شب های وسیع

  من هم مثل شما ها 

 تشییع خواهم شد

بر دوش کلاغ های عاشق 

 که در فرو رفتگی صدایشان

تکه تکه

 تلاوتم می کنند

زمان گیسوانم را بافته است

                          به این جهان

         زبان فلسفه بریده

               وچشمش کور شده است 

با طعم گس لبانت

 اینک این منم 

 پرسه فونه 

 به اواز نی مردی مانم

که قرن هاست

در هوا چمباتمه زده است

ایمان دارم

کسی برایمان نخواهد گریست 

 ما به جهان زیرین لبخند زده ایم

_________

پرسه فونه :الهه ی عالم ارواح که توسط هادس(خدای دنیای مرده گان ربوده شده وبه جهان زیرین برده شده است(.

 

+ نوشته شده در  جمعه هفتم دی 1386ساعت 19:12  توسط گونش | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ


گئدیر سن
دالینجا سوزلو باخیشیم اوزانیر
یولار
و یولار سنه آداخلانیر لار....

گونش
دوغوم یئری: ماراغا

دوغوم ایلی:2/1/1365

نوشته های پیشین
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آرشیو موضوعی
تورکجه شعرلریم
فارسجا شعرلریم
اویکولریم
پیوندها
اولمز(سایین قارداشیم)
اولمزین باجی سی(dozlagly)
غزل(سایین قارداشیم)
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM