این بار آفتاب

از سر نی

 نیزه ها

 طلوع می کند

آن هنگام که

 مرگ من سایه ی من شد

 خورشید دونیمه شد

و

عشق دو نیمه شد

 باد

 گیسوان بالغ دخترانت راآشفت

فریاد های تلخ تیغ

 در گلویت به سکوت نشستند

این پیکر بی جان 

  دست های بریده

آه... ماه با عشق در غریبان

از چشمهایت

 لبخند می نوشید

 اینجا

 قرن هاست

فرات تصویر تو را بر لب

      آیه

               آیه

              بریده ....           

                      بریده...

 بالا می آورد

و به خود می پیچد

 از درد نبودنت 

 قرآن به سر می گیرد

این کلمات...    این نی زه...

 می گوید ...

 حقیقت خون بهای من است

تقدیم الیرم اویاق ادلی سایین دوستوما